زمینه و هدف: حوادث خطرناک ناشی از خطاهای دارویی یکی از بزرگترین چالش  ها در بخش مراقبت های ویژه می باشند. بیماران در این بخش ها نسبت به خطاها بسیار حساس هستند و قادر به تحمل آسیب های ناشی از این خطاها نیستند. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی انواع خطاهای دارویی غیرتزریقی پرستاران بخش های مراقبت ویژه قلبی استان مازندران در سال 1393 انجام شده است.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی می باشد که در بخش های مراقبت های ویژه (CCU و ICU جراحی قلب) 12 بیمارستان آموزشی و درمانی انجام شده است. از میان 240 نفر پرستار شاغل در این بخش ها 192 نفر در این مطالعه شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها در این مطالعه سه پرسش نامه شامل «پرسش نامه بررسی اطلاعات دموگرافیک پرستاران»، «پرسش نامه بررسی اطلاعات طبی و دموگرافیک بیماران» و «پرسش نامه خودگزارش دهی فراوانی انواع خطاهای دارویی غیرتزریقی و عوامل مرتبط با آن توسط پرستاران» بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی مطلق، فراوانی نسبی، میانگین و انحراف معیار) گزارش گردید.یافته ها: 145 مورد خطای دارویی غیرتزریقی در طی یک دوره 2 ماهه از ابتدای آبان ماه تا ابتدای دی ماه سال 1393 توسط پرستاران گزارش شد. شایع ترین خطای دارویی غیرتزریقی پرستاران شامل مقدار اشتباه با 56 مورد (%38.6) بود. در رابطه با عوامل مرتبط با خطاهای دارویی غیرتزریقی، %43.5 در ارتباط با عوامل مربوط به رونویسی، %25.5 عوامل ارتباطی، %17.2 عوامل مربوط به شرایط کاری، %11 عوامل مربوط به بسته بندی و %2.8 عوامل مربوط به داروخانه بوده است. در ارتباط با پیامد خطاها %90.3 از خطاهای دارویی غیرتزریقی برای بیماران پیامدی نداشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج، بکارگیری راهبردهایی از جمله افزایش دانش داروشناسی پرستاران و دانشجویان پرستاری، فراهم نمودن شرایط استاندارد و بهبود ارتباط بین پرستاران و پزشکان، برای محدود کردن خطاهای دارویی توصیه می شود.

در سال­ های اخیر، دارپلیمرها به­ عنوان دسته جدیدی از مواد پلیمری به ­دلیل خواص منحصر به فرد خود مخصوصا به­ عنوان سامانه­ های دارورسانی توجه زیادی را جلب کرده ­اند. در این فرایند، دارپلیمرها می ­توانند به­ طور مستقیم به قسمت آسیب ­دیده درون بدن بیمار دارورسانی کنند. دارپلیمرها را می­ توان به ­عنوان ساختارهای درشت­ مولکول با مزایای متعدد تعریف کرد که با توجه به ماهیت شیمیایی دارویی که باید منتقل شود، ممکن است دچار تغییراتی شوند. دلیل توجه بسیار به دارپلیمرها در دارورسانی، دارابودن خواصی چون اندازه یکنواخت، حل­ پذیری در آب، عملکرد سطحی اصلاح ­پذیر، درجه شاخه­ دارشدن زیاد، چندظرفیتی ­بودن، وزن مولکولی مشخص و حفره ­های داخلی دردسترس است. افزون بر این، سطح زیاد کنترل معماری شاخه ­ای، آن­ها را به ­عنوان حامل­ های ایده ­آل متمایز می­ کند. همچنین، کاربرد دارپلیمرها در زیست­ پزشکی توجه بسیاری از دانشمندان را جلب کرده است. زیست­ پزشکی یکی از حوزه ­های اصلی مطالعه دارپلیمرها به ­دلیل ظرفیت آن­ها در بهبود حل­ پذیری، جذب، زیست­ فراهمی و توزیع هدفمند و ارزشمندی آن­ها در تشخیص و درمان محسوب می ­شود. در دهه اخیر، پژوهش ­های ضدنئوپلاستیک درباره دارپلیمرها به­ طور گسترده توسعه یافته است و چند نوع کمپلکس دارپلیمر پلی ­آمیدوآمین (PAMAM) و پلی ­پروپیلن ایمین (PPI) با داروهای دوکسوروبیسین، پاکلیتاکسل، سیس­پلاتین، ملفالان و متوترکسات در مقایسه با مولکول دارو به تنهایی توسعه یافته­ اند.

زمینه و اهداف: برای تسریع روند درمان و بهبودی بیمار و نیز جهت پیشگیری از عواقب نامطلوب پزشکی، دندانپزشکان باید از خطاهای نسخه نویسی مانند شکل دارویی، دوز، تداخلات دارویی و... آگاه باشد. بر این اساس در این مطالعه خطاهای نسخه نویسی دندانپزشکان شهر تبریز در نسخ بیمه خدمات درمانی مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش بررسی: 666 نسخه بیمه خدمات درمانی بصورت تصادفی از میان نسخ تجویز شده توسط دندانپزشکان شهر تبریز در یک دوره شش ماهه انتخاب شده و به صورت گذشته نگر از نظر وجود خطا در شکل دارویی، نام دارو، دوز دارو، فاصله دوزها، روش تجویز، تعداد اقلام هر نسخه و تداخل دارویی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: %98.05 از نسخ مورد بررسی دارای خطا بودند. نام داروها در %94.9، روش تجویز در %92.8، فاصله مصرف دوزها در %72.4 و دوز داروها در %60.8 از نسخ مورد بررسی، اشتباه نوشته شده بودند. %27.6 از نسخ تداخل دارویی بین اقلام تجویزی داشته و %5.3 از نسخ دارای خطا در شکل دارویی بودند. نتیجه گیری: با توجه به اینکه اکثر نسخ بررسی شده دارای خطا بودند، پیشنهاد میشود در برنامه های درسی رشته دندانپزشکی و نیز در برنامه های مدون بازآموزی دندانپزشکان بر اصول صحیح نسخه نویسی تاکید بیشتر گردد. ضمنا با در نظر گرفتن کسوراتی برای نسخ دارای خطا میتوان دندانپزشکان را برای رعایت اصول صحیح نسخه نویسی ترغیب نمود.

افزایش خطاهای پزشکی به نگرانی عمومی در میان سیاست گذاران، ارایه دهندگان و متخصصین امر سلامت و درمان تبدیل شده است. خطاهای پزشکی در بیمارستان ها و موسسات مراقبت سلامت ایالات متحده سومین علت شایع مرگ بوده و سالانه قریب به 98000 نفر جان خود را در این راه از دست می دهند. طبق نظر پیشگامان صنعت سلامت و مراقبت بهداشتی، استفاده از فن آوری اطلاعات می تواند سلامت بیماران را با پیشگیری از خطاها و اشتباهات پزشکی، ارزیابی خطاها و نظام مراقبت افزایش بخشد. در این مقاله ضمن بررسی خطاهای پزشکی و تعریف هرکدام از این خطاها به بررسی نقش و اثر فن آوری اطلاعات در کاهش و پیشگیری از خطاهای پزشکی پرداخته، مزایای هر کدام نیز فهرست شده و در نهایت پیشنهاداتی در قالب استفاده از فن آوری اطلاعات برای پیشگیری و کاهش خطاهای پزشکی در موسسات مراقبت سلامت ارایه شده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDf) مراجعه فرمایید.

مقدمه: یکی از شایع ترین مداخلات مراقبتی که توسط پرستاران انجام می شود، دارو درمانی است و خطاهای دارویی شایع ترین نوع خطای پزشکی در مراکز درمانی به شمار می رود. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی خطاهای دارویی و عوامل مرتبط با آن در کارکنان بیمارستان شهید بهشتی کاشان می باشد. روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی در بیمارستان شهید بهشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال 1396 انجام شد. برای جمع آوری داده ها، ابتدا چهار بخش بیمارستان بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند و برای بررسی خطاهای دارویی، از ابزار محقق ساخته 29 سوالی باز پاسخ و چک لیست 20 سوالی استفاده شد. ابزار گردآوری داده های مطالعه توسط مشاهده گر حین همراهی و مشاهده پرستار مسئول دادن دارو تکمیل شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. داده های مطالعه توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در این مطالعه در مجموع 65 پرستار در چهار بخش داخلی، جراحی، مراقبت های ویژه و اورژانس برای اجرای 301 دوز دارو تحت مشاهده قرار گرفتند. بیشترین فراوانی خطاهای دارویی بر حسب انواع خطا بترتیب شامل زمان اشتباه (74/41 درصد)، داروی اشتباه (80/18 درصد) و تکنیک اشتباه (23/14 درصد) بود. بیشترین تعداد خطاهای دارویی بر حسب مرحله تجویز دارو در مرحله دادن دارو (02/20 درصد) و سپس آماده کردن دارو (04/5 درصد) و در نهایت نسخه برداری دارو (94/2 درصد) بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، می توان نتیجه گرفت، وقوع خطاهای دارویی در پرستاران شایع است. لذا، لزوم آموزش اصول دادن دارو به روش صحیح با در نظر گرفتن کلیه نکات ایمنی ضرورت دارد.

اهداف: برای اولین‎بار محققان در سال 2003 متوجه شدند پلاسمونیک با استفاده از انتشار تحریک‎شده می‎تواند تقویت شود. همین مفهوم لیزرهای پلاسمونی یا اسپاسر[1] (تقویت پلاسمون سطحی با گسیل تابش القایی) را پدید آورد. اسپاسرها لیزرهایی با مقیاس نانو و زیرطول موج[2] هستند که در زمینه‎های مختلف از‎جمله پزشکی مورد بررسی قرارگرفته‎اند. ازجمله کاربردهای آنها در زمینه پزشکی تشخیص و درمان سرطان و تحویل دارو می‎باشد. در تشخیص سلول‎های سرطانی از سلول‎های سالم، سلول‎های بدخیم[3] با استفاده از نانولیزر اسپاسر با تحریک لیزر خارجی در بافت‎های عمیق هم تشخیص داده می‎شوند. گرافن و نانوتیوب‎های کربنی را می‎توان به‎ سمت سلول‎های سرطانی سوق داد و با تابش لیزر باعث از‎بین‎رفتن سلول‎های سرطانی شد یا از نانوذرات آلومینیوم به‎دلیل خواصی که دارند می‎توان استفاده کرد یا از اسپاسرها می‎توان به‎عنوان روبشگر نوری استفاده کرد، این روبشگرها به سلول‎های در حال گردش‎ (CTCها) بچسبد و آنها را به قطعاتی تبدیل کند. از کاربردهای دیگر این لیزرها، استفاده آنها در تحویل دارو در زمینه پوست می‎باشد که در این روش معایبی که در تحویل دارو از طریق پوست وجود دارند، دیده نمی‎شود. روش بررسی: در کار ارائه‎شده با توجه به مطالعات و تحقیقات انجام‎شده توسط محققان از 2013 لغایت 2021، نانولیزرهای پلاسمونیک یا همان اسپاسرها معرفی شده است. در ادامه، برخی تحقیقات انجام‎شده در زمینه استفاده از نانولیزرها و اسپاسرها جهت تشخیص و درمان برخی بیماری‎ها در پزشکی ارائه شده است. ازجمله این کارها، تشخیص سرطان با لیرزهای پلاسمونیک باعنوان روبشگرنوری برای حدف CTCهای مایعات بدن می‎باشد که در آن خوشه‎ای از اسپاسرهای گرافنی و نانوکربنی در نزدیک سلول قرار گرفته و انرژی بر آن متمرکز‎شده و باعث از‎بین‎رفتن سلول‎های سرطانی بدخیم می‎شوند. از دیگر روش‎های مورد استفاده آنها در تحویل دارو در پوست و سرطان می‎باشد که با استفاده از اسپاسرها می‎توان پلاسمون‎های سطحی را برای انتقال اطلاعات و داروها در مقیاس نانو استفاده کرد و یا از داروهای کپسوله‎شده به‎منظور هدف قراردادن سلول‎های سرطانی استفاده کرد و با تابیدن پالس‎های لیزری کپسول‎ها شکسته‎شده و داروی مورد نظر به داخل سلول آزاد‎شده و اثربخشی بالایی را در تحویل دارو و درمان نشان می‎دهند. یافته ها: با توجه به خواص شناخته‎شده و منحصربه‎ فرد پلاسمونیک و برخی مواد ازجمله نانوتیوب‎های کربنی[4]، نانوپوسته‎ها[5] و برخی دیگر از مواد مورد استفاده در علم نانو، با ادغام لیزرها و این علوم می‎توان به نتایج و یافته‎های قابل توجهی در زمینه پزشکی دست یافت. نتیجه‎ گیری: پیشرفت تکنولوژی بر همه علوم ازجمله پزشکی تاثیر مستقیم می‎گذارد. با ادغام لیزرها و علم پلاسمونیک به نتایج مفید و قابل توجهی در علم پزشکی می‎توان رسید و در آنها بسیاری از معایبی که روش‎های مرسوم دارند، وجود نخواهند داشت. ازجمله موارد استفاده این علم در زمینه تشخیص و درمان سرطان ها و دارورسانی به سلول‎ ها می ‎باشد و استفاده از اسپاسر‎ها در تشخیص سرطان و یا ازطرفی درجهت تحویل دارو باعث بهبود نتایج کار شده است به‎ عنوان مثال افزایش 31 برابری در اثربخشی درمان با توجه به کاهش دوز دارو، زمان مصرف دارو و غیرسمی‎ بودن دارو نسبت به روش های معمول گزارش شده است و در این کار و در ادامه به اختصار بیان شده اند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

یاددهی/ یادگیری واکه های خیشومی زبان فرانسه که مشابه های آوایی نزدیکی برای آن ها در زبان فارسی وجود ندارند، بی شک یکی از مشکلاتی است که مدرسان و زبان آموزان در مراکز آموزشی از موسسه تا دانشگاه با آن مواجه هستند. در پژوهش حاضر، از آواشناسی فیزیکی که روشی مبتنی بر تحلیل صوت شناختی آواها با استفاده از فناوری های آموزشی مانند نرم افزارهایی با قابلیت تجزیه فیزیکی صوت هستند، استفاده شده است، زیرا طی سال های اخیر با رشد روزافزون نرم افزارهای تحلیل صوت این امکان فراهم شده تا شناسایی و تصحیح خطاهای آوایی با سهولت و دقت بیشتری انجام گیرند. هدف کلی پژوهش، ارزشیابی کیفیت تولید و خطاشناسی واکه های خیشومی زبان فرانسه توسط زبان آموزان ایرانی (مورد مطالعه) به منظور تحلیل بینا واج-آواشناسی داده های به دست آمده از تحقیق است. جامعه مورد بررسی، 8 نفر از دانشجویان سال اول زبان فرانسه دانشگاه اصفهان طی نیمسال تحصیلی 94-95 هستند. تولیدات زبانی جامعه مورد نظر با در نظر گرفتن متغیرهای فیزیکی سازه اول، سازه دوم و سازه سوم با استفاده از نرم افزار تحلیل صوت تقطیع و سپس تحلیل شد. نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر ای‍ن نکته است که زبان آموزان مورد بررسی در تولید واکه های خیشومی زبان فرانسه به دلیل ویژگی های فیزیکی این واکه ها و نبود چنین واکه هایی در زبان مادری دچار مشکل هستند، زیرا واکه خیشومی به واکه دهانی و همخوان خیشومی، «تقطیع» و تولید می شود.